Nuştox û şaîr J. Îhsan Espar
Îhsan Espar, 1956 de Pîran de maya xo ra bîyo. Ey 1979 de, Dîyarbekir de Enstîtuyê Perwerdeyî qedênayo.
Kanada piştevaniya Kurdistanê dike
Kanada piştevaniya biryara gelê Kurdistanê ya derbarê serxwebûnê dike.
Kürdlerin Kudüs’ü Kerkük
Kürdistan, bayrağı, milleti ve toprağı ile birdir.
Paris Katliamından İlk Tanıklıklar

Paris Katliamından İlk Tanıklıklar

12 Ocak 2013 Cumartesi 11:15
Fransa’nın başkenti Paris’te katledilen üç Kürt (PKK'li)kadın siyasetçinin cenazeleriyle ilk olarak karşılaşan tanıklar ANF’ye konuştu.

Fransa’nın başkenti Paris’te katledilen üç Kürt kadın siyasetçinin cenazeleriyle ilk olarak karşılaşan tanıklar ANF’ye konuştu. Karşılaştıkları vahşeti anlatmakta güçlük çeken ve halen üzerlerindeki şoku atlatamayan tanıklar, kadın siyasetçilerle son görüşmeden vahşet anına kadar yaşananları anlattı.

PKK kurucularından Sakine Cansız (Sara), KNK Paris temsilcisi Fidan Doğan (Rojbin) ve gençlik hareketi üyesi Leyla Şaylemez (Ronahi), 9 Ocak Çarşamba günü toplu olarak infaz edildiler. Otopsi sonuçlarına göre kadınlardan birin başına dört kurşun, diğer ikisinin başlarına da üçer kurşun sıkılmış. Otopsi infazların saat 18.00 ile 19.00 arasında işlendiği sonucuna varıyor. Saldırıda 7.65 mm kalibrelik mermiler kullanılmış ancak bir ya da birden fazla tabanca mı kullanıldığı sorusu balistik incelemeden sonra netleşecek. Bilgilere göre saldırganlar, şifreli olmasına ve çift kapılı olmasına rağmen herhangi bir zorlamada bulunmadan içeri girdiler. Soruşturmayı Paris Kriminal Tugayı Antiterör Şubesi ile Paris Terörle Mücadele Alt Müdürlüğü (SDAT) yürütüyor. Bu soruşturmanın teorik olarak 15 gün kadar sürmesi bekleniyor.

Cenazeleri ilk görenler ve infaz edilen kadınlarla en son iletişim kuranların anlatımları olaya yeni boyutlar katıyor. Paris yakınında bulunan Les Mureaux’daki Kürt derneğinden bir yetkili, Rojbin’in 8 Ocak akşamı Ronahi ile görüşmek için derneği arayarak, ona 9 Ocak saat 13.30 için Almanya bileti ayarladığını söyledi. Dernek yetkilisi, “Ronahi aramadan sonraki gün saat 09.50’de Les Mureaux’da trene binerek Paris’e gitti. Gare du Nord’da kendisini saat 11.30’da Rojbin karşıladı” dedi.

Dernek yetkilisi saat 13.30’da bir arkadaşın Kürdistan Enformasyon Merkezi’ne giderek kapıyı çaldığını ancak kimsenin açmadığını söyledi. ANF’ye konuşan Rojbin'in bir çok arkadaşı da, 9 Ocak saat 12.00’den itibaren artık telefonlara cevap verilmediğini ve ilişkinin kesildiğini söylediler.

VAHŞETİ GÖREN ÜÇ KİŞİ

9 Ocak’ı 10 Ocak’a bağlayan gece merkeze giden üç kişi burada tam bir vahşetle karşılaştı. Bu tanıklar ilk kez gördüklerini ANF’ye anlattı. Güvenlik gerekçesiyle isimlerini yayınlamıyoruz.

Rojbin ile güçlü bir arkadaşlığının olduğunu söyleyen Tanık A. gördükleri karşısında yaşadığı şoku üzerinden halen atamamış. Ayakta durmaktan güçlük çeken ve konuşmakta zorlanan kadın tanık, “Salı akşamı (8 Ocak) konuşmuştuk, önceki iki gece ise zaten birlikteydik. Çarşamba günü, onu yeniden aramak istedim yanına gitmek için, ya da o yanıma gelsin diye. Saat 18.00-19.00 arasında telefon üzeri mesaj yolladım ama cevap vermedi. Ben de herhalde işi var, sonra arar diye düşündüm. Saat 20.30 olduğunda bu kez telefon açtım. Çaldı çaldı, cevap vermedi. Mesaj gönderdim, gidiyordu ancak cevap gelmiyordu. 9-10 kez böyle üst üste aradım. Bunun normal olmadığını düşündüm çünkü beni habersiz bırakmazdı.”

GECE YARISI BÜRO ÖNÜNDE

Daha sonra çevresindekileri ve Rojbini tanıyanları arayan kadın tanık, bu kez de bir haber alamayınca tedirginliğinin arttığını söylüyor: “Kaldığım evde saat 23.30 sıralarında büroya (Kürdistan Enformasyon Merkezi) gitmek istediğimi söyledim, olur da Rojbin arkadaşın bir rahatsızlığı vardır diye. Büronun bir anahtarı da bende vardı.

Yaptığım aramalar sonucunda telefonlar da artık çalmayınca, 00.15 sıralarında bir arkadaşla birlikte büroya gitmek için çıktık. Oraya ulaştığımızda büroda bir odasının ışığının açık olduğunu gördük. Bunun normal olmadığını, bu saate kadar ışığın açık kalmadığını ve Rojbin’in de bu saate kadar tek başına asla kalmadığını söyledim. Mutlaka yanında bir kişi olurdu.”

HİÇ BİR KOMŞU KAPIYI AÇMADI

Tanık, o andan itibaren kapıyı açmak için girişimlerini şöyle anlatıyor: “Dış kapının şifresini bildiğimiz için onu açtık ama, ikinci kapı kapalıydı. Bende de sadece büronun kapısının anahtarı vardı, aradaki bu kapının yoktu. Binadaki tüm evlerin zillerine bastık hiçbiri açmadı. Tek bir kişi cevap verdi, ona ‘arkadaşlarımız içerde cevap vermiyorlar, durumlarından endişe ediyoruz’ dedik, hiç yanıt vermeden direk yüzümüze kapadı. Biz de yanlış anladı sandık, beş dakika sonra yeniden aradık. Bu kez ‘kapı önünden gidin yoksa polis çağırırım’ cevabını verdi. Yan tarafta bir evin daha ışığı yanıyordu, ancak onlardan da bir ses çıkmadı.

Daha sonra diğer bir arkadaş aradı, Rojbin’den haber alamadığını söyledi, biz de aynı şekilde haber alamadığımızı ve binanın önünde olduğumuzu söyleyince o da kalkıp geldi. Biz de bu sırada dışarı çıkıp arabada bekliyorduk ve büroyu izliyorduk.”

Üçüncü kişi geldiğinde binadaki tüm evlerin zilleri yeniden yeniden çalındı ancak yine kapıyı an olmadı: “Arkadaşımız ‘ya itfaiyeyi çağıracağım ya da bu kapıyı açacağım’ dedi. Biz böyle konuşurken, omuzuyla biraz itince kapı açıldı, herhangi bir şiddetli zorlama olmadı. Sonra birinci kata çıkıp anahtarla kapıyı açtım.”

“İçerde bir vahşet vardı, katliam vardı” diyen kadın tanık, gördüklerini anlatmakta güçlük çekti. “İfade edilecek gibi değil.”



İÇERDE GÖRDÜKLERİ VAHŞET ŞOK ETTİ

Kadın tanık A. ile birlikte büroya gelen Y., “Büronun iki odası vardı ve birinin lambası yanıyordu” diyerek bu durumu şüpheyle karşıladıklarını ifade etti.

Arkadaşının hafif bir omuz itmesiyle orta kapıyı saat 01.00 sıralarında açtıklarını belirten Y. içeri girdiğin gördüklerini şöyle anlattı: “İçeri girdiğimde ilk gördüğüm ayaklar oldu. İlerlediğimde yerde sırt üstü düşmüş Rojbin’in yüzünü gördüm. Ağzından kan akmış, gözleri kapalı, yüzü donmuştu. Girişte gördüğüm Sakine arkadaşın ayaklarıydı. Sırtı televizyon dolabına dayalı olarak düşmüştü. Aralarında bir valiz vardı. Rojbin arkadaş diz üstü oturmuş, sırtüstü düşmüş gibiydi, Sakine arkadaş da oturduğu yerden yana düşmüş ve sırtı dolaba dayanmıştı. Muhtemelen valizi hazırlarken vurulmuşlar. Valizdeki eşyalardan bir iki parça halen Sakine arkadaşın dizinin üzerindeydi.

O sırada A. arkadaş çığlık attı. Şoka girmişti. Daha sonra Ronahi’yi gördüm, yüzüstü yatmıştı. Saçları yüzünü kapatmıştı. Rojbin’in ensesinden itibaren kan akmıştı, Sakine arkadaşın, yandan, yumurta kadar bir şişkinlik vardı gözünde.”

“O şok ile aşağı indik” diyen tanık Y. “Üçüncü arkadaş o sırada polisle konuşuyordu. Saat 01.20’ydi. Her şey iki dakikalık bir zaman diliminde oldu. Yukarı çıktık olanları gördük, şok içinde ne yaptığımızı bilemeden aşağı indik, buna rağmen her şey hafızama kazınmış gibi. Salonda hiçbir şey yerinden oynamamıştı, her şey yerindeydi. Sehpa ve koltuk hiçbiri yerinden oynamamıştı.”

Cenazeleri görenler, her üç kadının da başlarından vurulmuş olduğunu söylüyorlar. Kadın tanık, “Böyle bir şey beklemiyorduk. Başlarında kan vardı, ortalık kan gölüne dönmüştü. Başlarından vurulmuş gibiydiler. Hiç savunmasız halde vuruldukları anlaşılıyordu” diyor.

SORU İŞARETLERİ

Tanıkların ifadeleri Sakine Cansız ve Leyla Şaylemez’in saat 13.30’a biletlerinin olduğunu, valizlerini hazırlamakta olduklarını, aşağı yukarı 12.00’den itibaren hiçbir telefona cevap vermediklerini gösteriyor. Otopsi ise cinayetin 18.00 ile 19.00 arasında yaşandığını ifade ediyor. Fransız medyasının otopsi sonuçları ve polis kaynaklarına dayanarak verdiği bilgilere göre saldırı çok hızlı gelişti. Tanıklar ve Sakine Cansız, Fidan Doğan ve Leyla Şaylemez'in arkadaşları toplu infazın saat 11.30 ile 13.30 arasında yaşanmış olabileceğini yönündeki şüphelerini dile getiriyorlar. Zira kadınların 13.30’da yola çıkması gerekiyordu. Tüm bu saatler içerisinde yaşanan vahşet aydınlatılmayı bekliyor. (ANF)

Diğer Haberler